غزل شمارهٔ ۳۳۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
صبر کم گشت و عشق روز افزون
۲
کسیه بی سیم گشت و دل پرخون
۳
می‌دهد درد می‌نهد منت
۴
یار ما را عجب گرفت زبون
۵
صنعتش سال و ماه عشوه و زرق
۶
سخنش روز و شب فنون و فسون
۷
پشت کوژ و تنم ضعیف شدست
۸
پشت چون نون و دل چو نقطهٔ نون
۹
عقل با عشق در نمی‌گنجد
۱۰
زین دل خسته رخت برد برون
۱۱
حالم اینست و حرص و عشقم پیش
۱۲
راست گفتند ک «الجنون فنون»