غزل ۱۸۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ما را به سوی خود خم موی تو می‌کشد
۲
زنجیر کرده بر سر کوی تو می‌کشد
۳
ای باغ خوش بخند که خلقی ز هر طرف
۴
چون سبزه رخت بر لب جوی تو می‌کشد
۵
ای سبزه، بخت سبز تو داری که لاله سان
۶
هر سو کسی پیاله بر روی تو می‌کشد
۷
ای بوستان شکفته شو اکنون که خلق را
۸
دل همچو غنچه باز به سوی تو می‌کشد