غزل ۲۲۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دل و طبع خویش را گو که شوند نرم خوتر
۲
که دلم بهانه جو شد من از و بهانه جوتر
۳
گله گر کنم ز خویت به جز اینقدر نباشد
۴
که شوند اگر تو خواهی قدری ازین نکوتر
۵
همه رنگ حیله بینم پس پردهٔ فریبت
۶
برو ای دو رو که هستی ز گل دور و دوروتر
۷
تو نه مرغ این شکاری پی صید دیگری رو
۸
که عقاب دیگر آمد به شکار این کبوتر
۹
نه خوش آمده است وحشی تو غریب خوش ادایی
۱۰
همه طرز تازه گویی، ز تو کیست تازه گوتر