غزل ۲۶۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مده از خنده فریب و مزن از غمزه خدنگ
۲
رو که ما را به تو من بعد نه صلح است و نه جنگ
۳
غمزه گو ناوک خود بیهده زن پس مفکن
۴
که دل و جان دگر ساختم از آهن و سنگ
۵
عذرم این بس اگر از کوی تو رفتم که نماند
۶
نام نیکی که توانم بدلش ساخت به ننگ
۷
بلبل آن به که فریب گل رعنا نخورد
۸
که دو روزیست وفاداری یاران دو رنگ
۹
آه حسرت نه به آیینه وحشی آن کرد
۱۰
که توان بردنش از صیقل ابروی تو زنگ