غزل ۲۶۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم
۲
امید ز هر کس که بریدیم ، بریدیم
۳
دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند
۴
از گوشهٔ بامی که پریدیم ، پریدیم
۵
رم دادن صید خود از آغاز غلط بود
۶
حالا که رماندی و رمیدیم ، رمیدیم
۷
کوی تو که باغ ارم روضهٔ خلد است
۸
انگار که دیدیم ندیدیم، ندیدیم
۹
سد باغ بهار است و صلای گل و گلشن
۱۰
گر میوهٔ یک باغ نچیدیم ، نچیدیم
۱۱
سرتا به قدم تیغ دعاییم و تو غافل
۱۲
هان واقف دم باش رسیدیم، رسیدیم
۱۳
وحشی سبب دوری و این قسم سخنها
۱۴
آن نیست که ما هم نشنیدیم ، شنیدیم