غزل ۲۷۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دو هفته رفت که ننواختی به نیم نگاهم
۲
هنوز وقت نیامد که بگذری ز گناهم
۳
کرشمه‌ای که نکاهد ز حسن اگر بنوازی
۴
به لطف گاه به گاه و نگاه ماه به ماهم
۵
میان ما و تو سد گونه خشم شد همه بیجا
۶
چنین مکن که مرا عیب می‌کنند و ترا هم
۷
کدام ملک به توفان دهم کدام بسوزم
۸
که فرق تا به قدم سیل اشک و شعلهٔ آهم
۹
فتاده‌ام به رهت چشم و گوش گشته سراپا
۱۰
بیا که گوش به آواز پا و چشم به راهم
۱۱
مکن که عیب کنندت ز چون منی چو گریزی
۱۲
که نیکنامی جاوید از برای تو خواهم
۱۳
چو وحشی از چمن وصل رستم اول وآخر
۱۴
سموم بادیهٔ هجر ، زرد کرد گیاهم