غزل ۳۳۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مرا با خار غم بگذار و گشت باغ و گلشن کن
۲
پی آرایش بزم حریفان گل به دامن کن
۳
تو شمع مجلس افروزی ، من سرگشته پروانه
۴
مرا آتش به جان زن دیگران را خانه روشن کن
۵
مکن نادیده وز من تند چون بیگانگان مگذر
۶
مرا شاید که جایی دیده باشی چشم بر من کن
۷
چو کار من نخواهد شد به کام دوستان از تو
۸
هلاکم ساز باری فارغم از طعن دشمن کن
۹
ببین وحشی که چون سویت به زهر چشم می‌بیند
۱۰
ترا زان پیش کز مجلس براند عزم رفتن کن