منوچهری · دیوان اشعار

شمارهٔ ۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
غرابا مزن بیشتر زین نعیقا
۲
که مهجور کردی مرا ازعشیقا
۳
نعیق تو بسیار و ما را عشیقی
۴
نباید به یک دوست چندین نعیقا
۵
ایا رسم و اطلال معشوق وافی
۶
شدی زیر سنگ زمانه سحیقا
۷
عنیزه برفت از تو و کرد منزل
۸
به مقراط و سقط اللوی و عقیقا
۹
خوشا منزلا، خرما جایگاها
۱۰
که آنجاست آن سرو بالا رفیقا
۱۱
بود سرو در باغ و دارد بت من
۱۲
همی بر سر سرو باغی انیقا
۱۳
ایا لهف نفسی که این عشق بامن
۱۴
چنین خانگی گشت و چونین عتیقا
۱۵
ز خواب هوی گشت بیدار هرکس
۱۶
نخواهم شدن من ز خوابش مفیقا
۱۷
بدان شب که معشوق من مرتحل شد
۱۸
دلی داشتم ناصبور و قلیقا
۱۹
فلک چون بیابان و مه چون مسافر
۲۰
منازل: منازل، مجره: طریقا
۲۱
بریدم بدان کشتی کوه‌لنگر
۲۲
مکانی بعید و فلاتی سحیقا

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.