منوچهری · دیوان اشعار

شمارهٔ ۴۱

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
شبی دراز، می سرخ من گرفته به چنگ
۲
میی بسان عقیق و گداخته چون زنگ
۳
به دست راست شراب و به دست چپ زلفین
۴
همی‌خوریم و همی بوسه می‌دهیم به دنگ
۵
نبیذ و بوسه تو دانی همی چه نیک بود
۶
یکی نبیذ و دو صد بوسه و شراب زرنگ
۷
گهی بتازد برمن، گهی بدو تازم
۸
به ساعتی در، گه آشتی و گاهی جنگ
۹
به گاه مستی چونان شود دو چشم بتم
۱۰
که نرگسینی غرقه شود به خون پلنگ

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.