متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
منوچهری · دیوان اشعار

شمارهٔ ۶۶ - در مدح ابوالحسن بن علی‌بن موسی

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
رفت سرما و بهار آمد چون طاووسی
۲
به سوی سبزه برون آمد هر محبوسی
۳
هر زمان نوحه کند فاخته، چون نوحه‌گری
۴
هر زمان کبک همی‌تازد، چون جاسوسی
۵
بر سر سرو زند پردهٔ عشاق، تذرو
۶
ورشان نای زند، بر سر هر مغروسی
۷
بر زند نارو، بر سرو سهی «سرو سهی»
۸
بر زند بلبل بر تارک گل قالوسی
۹
دم هر طوطیکی چون ورق سوسن تر
۱۰
باز چون دستهٔ سوسن دم هر طاووسی
۱۱
به سحرگاهان، ناگاهان آواز کلنگ
۱۲
راست چون غیو کند صفدر در کردوسی
۱۳
چون صفیری بزند کبک دری در هزمان
۱۴
بزند لقلق بر کنگره بر، ناقوسی
۱۵
رعد، پنداری طبال همی طبل زند
۱۶
بر در بوالحسن بن علی بن موسی
۱۷
آن رئیس رؤسای عرب و آن عجم
۱۸
که همی‌ماند بر تخت چو کیکاووسی
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.