غزل شمارهٔ ۹۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
عذر از که توان خواست که دلبر نپذیرد
۲
افغان چه توان کرد که داور نپذیرد
۳
زرگونهٔ من دارد و گر زر دهم او را
۴
ننگ آیدش از گونهٔ من زر نپذیرد
۵
صد عمر به کار آید یک وعدهٔ او را
۶
کس عمر ابد یک نفس اندر نپذیرد
۷
از دیده به بالاش فرو بارم گوهر
۸
آن سنگ‌دل افسوس که گوهر نپذیرد
۹
جان پیش‌کش او بتوان کرد ولیکن
۱۰
بر جان چه توان کرد مزید ار نپذیرد
۱۱
پروانهٔ وصل از سر و زر خواهد مرفق
۱۲
آن شحنهٔ حسن از چه سر و زر نپذیرد
۱۳
خاقانی اگر رشوه دهد خال و لبش را
۱۴
ملک دو جهان خواهد و کمتر نپذیرد