متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خاقانی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۶۷

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آواز حسنت ای جان هفت آسمان بگیرد
۲
سلطان عشقت ای مه هر دو جهان بگیرد
۳
زلف تو گر به عادت خود را کمند سازد
۴
مرغ از هوا درآرد، مه ز آسمان بگیرد
۵
ماهی است عارض تو کاندر سپهر خوبی
۶
چون از افق برآید آفاق جان بگیرد
۷
در پای غم فکنده است هجر تو عالمی را
۸
زنهار وصل را گو تا دستشان بگیرد
۹
وصلت به کار ایشان دست از میان برآرد
۱۰
گر هجر تو به زودی پای از میان بگیرد
۱۱
گرخوش خوئی نداری خاقانی آن نداند
۱۲
داند که خوش نگاری این را به آن بگیرد
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.