غزل شمارهٔ ۳۳۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
گلی از باغ وفا آمدهای
۲
خود خس و خار نما آمدهای
۳
هر کجا پای نهی گل روید
۴
تا ندانی ز کجا آمدهای
۵
ذرهٔ ذات تو خورشید لقاست
۶
بحری و قطره قضا آمدهای
۷
سایهٔ خار تو سروستان است
۸
خرمن نشو و نما آمدهای
۹
نور آئینه به خود پنهان است
۱۰
قبلهٔ قبله نما آمدهای
۱۱
کی دلت تاب نگاهی دارد
۱۲
آفت آینهها آمدهای
۱۳
خار و گل نام خدا میگویند
۱۴
ای سهی قد ز کجا آمدهای
۱۵
مستی و شوخی و عالم سوزی
۱۶
چه بگویم که چها آمدهای
۱۷
بین که در باغ جهان خاقانی
۱۸
از پی کسب هوا آمدهای