غزل شمارهٔ ۴۰۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
لاله رخا سمن برا سرو روان کیستی
۲
سنگ‌دلا، ستم‌گرا، آفت جان کیستی
۳
تیر قدی کمان کشی زهره رخی و مهوشی
۴
جانت فدا که بس خوشی جان و جهان کیستی
۵
از گل سرخ رسته‌ای نرگس دسته بسته‌ای
۶
نرخ شکر شکسته‌ای پسته دهان کیستی
۷
ای تو به دلبری سمر، شیفتهٔ رخت قمر
۸
بسته به کوه بر کمر، موی میان کیستی
۹
دام نهاده می‌روی مست ز باده می‌روی
۱۰
مشت گشاده می‌روی سخت کمان کیستی
۱۱
شهد و شکر لبان تو جمله جهان از آن تو
۱۲
در عجبم به جان تو تاخود از آن کیستی