غزل شمارهٔ ۱۹
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
رخت مه را رخ و فرزین نهادست
۲
لبت بیجاده را صد ضربه دادست
۳
چو رویت کی بود آن مه که هر مه
۴
سه روز از مرکب خوبی پیادست
۵
کجا دیدست بیجاده چنان خال
۶
که فرزین بند نعلت را پیادست
۷
ز مادر تا تو زادی کس ندیدست
۸
که یک مادر مه و خورشید زادست
۹
از این سنگین دلی با انوری بس
۱۰
که بیتو سنگها بر دل نهادست