غزل شمارهٔ ۶۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مرا تا کی فلک رنجور دارد
۲
ز روی دلبرم مهجور دارد
۳
به یک باده که با معشوق خوردم
۴
همه عمرم در آن مخمور دارد
۵
ندانم تا فلک را زین غرض چیست
۶
که بی‌جرمی مرا رنجور دارد
۷
دو دست خود به خون دل گشادست
۸
مگر بر خون من منشور دارد