غزل شمارهٔ ۱۲۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
گر وفا با جمال یار کند
۲
حلقه در گوش روزگار کند
۳
ماه دست از جمال بفشاند
۴
گر بر این پای استوار کند
۵
نازها می‌کند جفا آمیز
۶
ور بنالم یکی هزار کند
۷
با چنین اعتماد بر خوبی
۸
نکند ناز پس چه کار کند
۹
چشمش از بیشه‌ها جفا داند
۱۰
زلفش از کارها شکار کند
۱۱
این دعا خوش بر آستین بندد
۱۲
وین سزا نیک در کنار کند
۱۳
دل و دینم ببرد و سود کنم
۱۴
گر بر این مایه اختصار کند
۱۵
بارکش انوری که یارگر اوست
۱۶
زین بتر صد هزار بار کند