غزل شمارهٔ ۱۳۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
یار در خوبی قیامت می‌کند
۲
حسن بر خوبان غرامت می‌کند
۳
در قمار حسن با ماه تمام
۴
دعوی داو تمامت می‌کند
۵
از کمان ابروان کرد آنچه کرد
۶
وای آن کز تیر قامت می‌کند
۷
فتنه بر فتنه است زو و همچنان
۸
غارت صبر و سلامت می‌کند
۹
بی‌شک از حسنش ندارد آگهی
۱۰
هرکه در عشقم ملامت می‌کند
۱۱
وز نکورویی چو شعر انوری
۱۲
راستی باید قیامت می‌کند