غزل شمارهٔ ۲۶۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
مسکین دلم به داغ جفا ریش کرده‌ای
۲
جور از همه جهان تو به من بیش کرده‌ای
۳
دل ریش شد هنوز جفا می‌کنی بر او
۴
ای پر نمک دلم همه بر ریش کرده‌ای
۵
بر عاشقان جفا کنی ای دوست روز و شب
۶
لیکن ز جمله بر دل ما بیش کرده‌ای
۷
گفتی که از فراق چه رنجت همی رسد
۸
آری قیاس ما ز دل خویش کرده‌ای