غزل شمارهٔ ۲۶۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
زردرویم ز چرخ دندان‌خای
۲
تیره‌رایم ز عمر محنت‌زای
۳
نه امیدی که سرخ دارم روی
۴
نه نوبدی که تازه دارم رای
۵
با که گویم که حق من بشناس
۶
باکه گویم که بند من بگشای
۷
از قیاسی که تکیه‌گاه منست
۸
باز جستم زمانه را سر و پای
۹
روشنم شد که در بسیط زمین
۱۰
نیک عهدی نیافرید خدای