غزل شمارهٔ ۳۰۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای غایت عیش این جهانی
۲
ای اصل نشاط و شادمانی
۳
گر روح بود لطیف روحی
۴
ور جان باشد عزیز جانی
۵
گفتی که چگونه‌ای تو بی‌ما
۶
دور از تو بتا چنان که دانی
۷
از درد تو سخت ناتوانم
۸
رنجی برگیر اگر توانی
۹
کردیم به پرسشی قناعت
۱۰
زین بیش همی مکن گرانی
۱۱
گر دست‌رسی بدی به بوسی
۱۲
کاری بودی هزارگانی