متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
اوحدی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۴۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
حلوای نباتست لبت، پسته دهانا
۲
در باغ گلی نیست به رخسار تو مانا
۳
زیر لبت ازوسمه نقطهاست، چه روشن؟
۴
گرد رخت از مشک زقمهاست چه خوانا؟
۵
گفتم: نتوانی دل شهری بربودن
۶
نی، چون نتوانی، که شگرفی و توانا؟
۷
بس گوشه نشینی که ز هجر تو بنالد
۸
این ناله به گوشت نرسیدست همانا
۹
مردم نه عجب صورت عشقم که بدانند
۱۰
بی‌عشق نشستن عجب از مردم دانا
۱۱
هر لحظه زبان فاش کند سر دل من
۱۲
پیوسته ز دست تو برنجیم، زبانا
۱۳
دلسوختهٔ عشق تو گردید به صد جان
۱۴
غافل مشو از اوحدی سوخته، جانا
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.