متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
اوحدی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۶۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ترک عجمی کاکل ترکانه برانداخت
۲
از خانه برون آمد و صد خانه برانداخت
۳
در حلق دل شیفته شد حلقه به شوخی
۴
هر موی که زلفش ز سرشانه برانداخت
۵
آه از جگر صورت دیوار برآمد
۶
چون عکس رخ خویش به کاشانه برانداخت
۷
شوق لب چون جام عقیقش ز لطافت
۸
خون از دهن ساغر و پیمانه برانداخت
۹
فریاد! که چشمم ز فراق لب لعلش
۱۰
مانندهٔ دریا در و دردانه برانداخت
۱۱
دردا! که: فراق رخ آن ترک پریوش
۱۲
بنیاد من عاشق دیوانه بر انداخت
۱۳
گر یاد کند زاوحدی آن ماه عجب نیست
۱۴
خورشید بسی سایه به ویرانه برانداخت
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.