متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
اوحدی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۷۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آمد نسیم گل به دمیدن ز چپ و راست
۲
ساقی، می شبانه بیاور، که روز ماست
۳
در باغ شد شکفته به هر جانبی گلی
۴
فریاد عندلیب ز هر جانبی بخاست
۵
تا پیش شاخ گل ننشینی، قدح به دست
۶
آشوب بلبلان بندانی که: از کجاست؟
۷
هر دم بنفشه‌وار فرو می‌روم به خود
۸
از فکر جام لاله که: خالی ز می چراست؟
۹
شاهد، بسوز عود، که خواهیم عیش کرد
۱۰
مطرب، بساز عود، که خواهیم عذر خواست
۱۱
جز عشق هر هوس که پزی زین سپس، هدر
۱۲
جز عیش هر عمل که کنی بعد ازین، هباست
۱۳
من عمر خود به عمر گل اندر فزودمی
۱۴
گر راه بودمی به سر این فزود و کاست
۱۵
چون گل کلاه‌داری خود ترک می‌کند
۱۶
بر ما عجب نباشد اگر پیرهن قباست
۱۷
ای نو رسیده سبزه، که آبت ز سر گذشت
۱۸
گر سرگذشت خویش ز ما بشنوی رواست
۱۹
تا ما قفای گل بنبینیم چون هلیم
۲۰
دست از می؟ ارچه سرزنش خلق در قفاست
۲۱
جز یاد بید و سرو مکن پیش اوحدی
۲۲
کو نشنود به وقت گل الا حدیث راست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.