متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
اوحدی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۶۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
هر کسی را می‌نوازد لطف و خاطر جستنت
۲
چون به نزد ما رسی، با خاطر آید جستنت
۳
امشبم داغی نهادی از جفا بر دل، کزو
۴
سالها نتوان، اگر روزی بباید شستنت
۵
من ترا میخواهم از دنیا، بهر منزل که هست
۶
ای که منزل در دلم داری ومن در جستنت
۷
سرو بستانی دگر هرگز نرستی از زمین
۸
راستی را گر بدیدی اعتدال رستنت
۹
با تو من عهد از میان جان شیرین کرده‌ام
۱۰
وه! کرا دل میدهد عهد چنان بشکستنت؟
۱۱
گر نخواهی تا چو من مسکین و بی‌مسکن شوی
۱۲
خاطر مسکین مسکینان نباید خستنت
۱۳
اوحدی، چون دانهٔ خالش دلت را صید کرد
۱۴
بعد ازین از دام او ممکن نباشد جستنت
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.