متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
اوحدی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۶۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گفته بودم با تو من: کان جا نباید رفتنت
۲
ور ضرورت می‌روی با ما نباید رفتنت
۳
دشمن پر در کمین داری و دستی بر کمان
۴
گرنه تیری، ای پسر، تنها نباید رفتنت
۵
راه پر چاهست و شب بیگاه و صحرا بی‌پناه
۶
بی‌دلیلی پر دل دانا نباید رفتنت
۷
مشکل خود را ز رای خرده‌دانی بازپرس
۸
راه جویی، پیش نابینا نباید رفتنت
۹
زین من و او دور شو، گز ز آن مایی کین طریق
۱۰
راه توحیدست، با غوغا نباید رفتنت
۱۱
خود نمایی پیش ما عین ریا باشد، تو نیز
۱۲
گر مرایی نیستی، پیدا نباید رفتنت
۱۳
اوحدی، چون جای خود زین پرده بیرون ساختی
۱۴
گر برآید فتنه‌ای، از جا نباید رفتنت
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.