متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خواجوی کرمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
آب آتش میبرد خورشید شب‌پوش شما
۲
میرود آب حیات از چشمهٔ نوش شما
۳
شام را تا سایبان روز روشن دیده‌ام
۴
تیره شد شام من از صبح سحرپوش شما
۵
در شب تاریک خورشیدم در آغوش آمدی
۶
همچو زلف ار بودمی یک شب در آغوش شما
۷
از چه رو هندوی مه پوش شما در تاب شد
۸
گر به مستی دوشم آمد دوش بر دوش شما
۹
ای ز روبه بازی آهوی شما در عین خواب
۱۰
شیر گیران گشته مست از خواب خرگوش شما
۱۱
مردم چشم عقیق افشان لؤلؤ بار من
۱۲
گشته در پاش از لب در پوش خاموش شما
۱۳
حلقهٔ گوش شما را تا بود مه مشتری
۱۴
مشتری باشد غلام حلقه در گوش شما
۱۵
عیب نبود چون بخوان وصل نبود دسترس
۱۶
گر به درویشی رسد بوئی ز سر جوش شما
۱۷
آب حیوانست یا گفتار خواجو یا شکر
۱۸
ماه تابانست یا گل یا بناگوش شما
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.