متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خواجوی کرمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۶

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مغنی وقت آن آمد که بنوازی رباب
۲
صبوحست ای بت ساقی بده شراب
۳
اگر مردم بشوئیدم به آب چشم جام
۴
وگر دورم بخوانیدم به آواز رباب
۵
فلک در خون جانم رفت و ما در خون دل
۶
می لعل آب کارم برد و ما در کار آب
۷
مرا بر قول مطرب گوش و مطرب در سماع
۸
من از بادام ساقی مست و ساقی مست خواب
۹
چو هندو زلف دود آسای او آتش نشین
۱۰
چو طوطی لعل شکر خای او شیرین جواب
۱۱
دل از چشمم به فریادست و چشم از دست دل
۱۲
که هم پر عقابست آفتاب جان عقاب
۱۳
کبابم از دل پرخون بود وقت صبوح
۱۴
که مست عشق را نبود برون از دل کباب
۱۵
سر کویت ز آب چشم مهجوران فرات
۱۶
سرانگشتت به خون جان مشتاقان خضاب
۱۷
دلم چون مار مپیچد ز مهرم سرمپیچ
۱۸
رخت چون ماه می‌تابد ز خواجو رخ متاب
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.