غزل شمارهٔ ۱۳۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
در خنده آن عقیق شکرریز خوشترست
۲
در حلقه آن کمند دلاویز خوشترست
۳
فرهاد را ز شکر شیرین حکایتی
۴
از خسروی ملکت پرویز خوشترست
۵
بر روی خاک تکیه گه دردمند عشق
۶
از خوابگاه اطلس گلریز خوشترست
۷
دیگر حدیث کوثر و سرچشمهٔ حیات
۸
مشنو که بادهٔ طرب انگیز خوشترست
۹
گو پست باش نالهٔ مرغان صبح خیز
۱۰
لیکن نوای چنگ سحر تیز خوشترست
۱۱
صبحست خیز کاین نفس از گلشن بهشت
۱۲
بزم صبوحیان سحرخیز خوشترست
۱۳
اول بنوش ساغر و وانگه بده شراب
۱۴
زیرا که بادهٔ شکرآمیز خوشترست
۱۵
گر دیگران ز میکده پرهیز می‌کنند
۱۶
ما را خلاف توبه و پرهیز خوشترست
۱۷
خواجو کنار دجلهٔ بغداد جنتست
۱۸
لیکن میان خطهٔ تبریز خوشترست