متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خواجوی کرمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
در شب زلف تو مهتابی خوشست
۲
در لب لعل تو جلایی خوشست
۳
پیش گیسویت شبستانی نکوست
۴
طاق ابروی تو محرابی خوشست
۵
حلقهٔ زلف کمند آسای تو
۶
چنبری دلبند و قلابی خوشست
۷
پیش رویت شمع تا چند ایستد
۸
گو دمی بنشین که مهتابی خوشست
۹
گر دلم در تاب رفت از طره‌ات
۱۰
طیره نتوان شد که آن تابی خوشست
۱۱
آتش رویت که آب گل بریخت
۱۲
در سواد چشم من آبی خوشست
۱۳
مردم چشمم که در خون غرقه شد
۱۴
دمبدم گوید که غرقابی خوشست
۱۵
بردر میخانه خوانم درس عشق
۱۶
زانکه باب عاشقی با بی خوشست
۱۷
بخت خواجو همچو چشم مست تو
۱۸
روزگاری شد که در خوابی خوشست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.