متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خواجوی کرمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۳

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
حسن تو نهایت جمالست
۲
لطف تو بغایت کمالست
۳
با زلف تو هر که را سری هست
۴
سر در قدم تو پایمالست
۵
بی روی تو زندگی حرامست
۶
وز دست تو جام می حلالست
۷
باز آی که بی رخ تو ما را
۸
از صحبت خویشتن ملالست
۹
جانم که تذر و باغ عشقست
۱۰
زین گونه شکسته پر و بالست
۱۱
مرغ دل من هوا نگیرد
۱۲
زانرو که چنین شکسته بالست
۱۳
این نفحهٔ روضهٔ بهشتست
۱۴
یا نکهت گلشن وصالست
۱۵
این خود چه شمامهٔ شمیمست
۱۶
وین خود چه شمایل شمالست
۱۷
خواجو بلب تو آرزومند
۱۸
چون تشنه بشربت زلالست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.