متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
خواجوی کرمانی · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۸

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گفتم که چرا صورتت از دیده نهانست
۲
گفتا که پری را چکنم رسم چنانست
۳
گفتم که نقاب از رخ دلخواه برافکن
۴
گفتا مگرت آرزوی دیدن جانست
۵
گفتم همه هیچست امیدم ز کنارت
۶
گفتا که ترا نیز مگر میل میانست
۷
گفتم که جهان بر من دلتنک چه تنگست
۸
گفتا که مرا همچو دلت تنک دهانست
۹
گفتم که بگو تا بدهم جان گرامی
۱۰
گفتا که ترا خود ز جهان نقد همانست
۱۱
گفتم که بیا تا که روان بر تو فشانم
۱۲
گفتا که گدا بین که چه فرمانش روانست
۱۳
گفتم که چنانم که مپرس از غم عشقت
۱۴
گفتا که مرا با تو ارادت نه چنانست
۱۵
گفتم که ره کعبه بمیخانه کدامست
۱۶
گفتا خمش این کوی خرابات مغانست
۱۷
گفتم که چو خواجو نبرم جان ز فراقت
۱۸
گفتا برو ای خام هنوزت غم آنست
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.