غزل شمارهٔ ۲۷۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
توئی که لعل تو دست از عقیق کانی برد
۲
فراقت از دل من لذت جوانی برد
۳
ز چین زلف تو باد صبا بهر طرفی
۴
نسیم مشک تتاری بارمغانی برد
۵
چه نیکبخت سیاهست خال هندویت
۶
که نیک پی بلب آب زندگانی برد
۷
بساکه جان بلب آمد بانتظار لبت
۸
ولیکن از لب من جان بلب توانی برد
۹
بسا که مردمک چشم من ز خون جگر
۱۰
بتحفه پیش خیال تو لعل کانی برد
۱۱
خرد نشان دهان تو در نمی‌یابد
۱۲
چرا که نام و نشانش ز بی نشانی برد
۱۳
چو گشت حلقهٔ زلفت خمیده چون چوگان
۱۴
ز دلبران جهان گوی دلستانی برد
۱۵
به غمزه نرگس مستت بریخت خون دلم
۱۶
ولیکن از بر من جان به ناتوانی برد
۱۷
کمال شوق ز خواجو نگر که دیدهٔ او
۱۸
سبق ز ابر بهاری بدرفشانی برد