غزل شمارهٔ ۲۷۴
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
سپیده‌دم که صبا دامن سمن بدرد
۲
ز مهر روی تو گل جیب پیرهن بدرد
۳
اگر ز پستهٔ تنگ تو دم زند غنچه
۴
نسیم باد صبا در دمش دهن بدرد
۵
چو در محاوره آید لب گهربارت
۶
عقیق پیرهن لعل بر بدن بدرد
۷
ز وصف کوی تو گر شمه‌ئی نسیم بهار
۸
بباغ عرضه دهد زهرهٔ چمن بدرد
۹
اگر ز مهر تو یک ذره بر سپهر افتد
۱۰
عروس قصر فلک ستر خویشتن بدرد
۱۱
مگر ز پرده نیاید نگار من بیرون
۱۲
وگرنه پردهٔ ناموس مرد و زن بدرد
۱۳
اگر ز غیرت بلبل صبا خبر یابد
۱۴
شگفت باشد اگر شقهٔ سمن بدرد
۱۵
گهی که پرده برافتد ز طلعت شیرین
۱۶
زمانه پردهٔ فرهاد کوهکن بدرد
۱۷
بروز حشر چو بوی تو بشنود خواجو
۱۸
ز خاک مست برون افتد و کفن بدرد