غزل شمارهٔ ۳۲۳
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دامن گل نبرد هر که ز خار اندیشد
۲
مهره حاصل نکند هر که ز مار اندیشد
۳
در نیارد بکف آنکس که ز دریا ترسد
۴
نخورد باده هرآنکو ز خمار اندیشد
۵
هر کرا نقش نگارنده مصور گردد
۶
نقش دیوار بود کو ز نگار اندیشد
۷
تو چه یاری که نداری غم و اندیشهٔ یار
۸
یاری آنست که یار از غم یار اندیشد
۹
در چنین وقت که از دست برون شد کارم
۱۰
من بیچاره که ام چارهٔ کار اندیشد
۱۱
هر که سر در عقب یار سفرکرده نهاد
۱۲
این خیالست که دیگر ز دیار اندیشد
۱۳
در چنین بادیه کاندیشهٔ سرنتوان کرد
۱۴
بار خاطر طلبد هر که ز بار اندیشد
۱۵
آنکه شد بیخبر از زمزمهٔ نغمهٔ زیر
۱۶
تو مپندار که از نالهٔ زار اندیشد
۱۷
گرتو صد سال کنی ناله و زاری خواجو
۱۸
گل صد برگ کی از بانگ هزار اندیشد