غزل شمارهٔ ۴۳۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
هر کو نظر کند بتو صاحب‌نظر شود
۲
وانکش خبر شود ز غمت بیخبر شود
۳
چون آبگینه این دل مجروح نازکم
۴
هر چند بیشتر شکند تیزتر شود
۵
بگشا کمر که جامهٔ جانرا قبا کنم
۶
گر زانکه دست من بمیانت کمر شود
۷
منعم مکن ز گریه که در آتش فراق
۸
از سیم اشک کار رخم همچو زر شود
۹
از دست دیده نامه نیارم نوشت از آنک
۱۰
هر لحظه خون روان کند و نامه تر شود
۱۱
کی برکنم دل از رخ جانان که مهر او
۱۲
با شیر در دل آمد و با جان بدر شود
۱۳
بی سر به سر شود من دلخسته را ولیک
۱۴
بی او گمان مبر که زمانی بسرشود
۱۵
ای دل صبور باش و مخور غم که عاقبت
۱۶
این شام صبح گردد و این شب سحر شود
۱۷
خواجو ز عشق روی مگردان که در هوا
۱۸
سایر ببال همت و طائر بپر شود