متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
عراقی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۱۲۰

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
دل در گره زلف تو بستیم دگربار
۲
در دام سر زلف تو شستیم دگربار
۳
از نرگس مخمور تو مخمور بماندیم
۴
وز جام می لعل تو مستیم دگربار
۵
از بادهٔ عشق تو یکی جرعه چشیدیم
۶
صد توبه به یک جرعه شکستیم دگربار
۷
ما قبلهٔ خود روی چو خورشید تو کردیم
۸
هیهات! که خورشید پرستیم دگربار
۹
دل در گره زلف تو بستیم و برآنیم
۱۰
جویای سر زلف چو شستیم دگربار
۱۱
کان جان که نسیم سر زلف تو به ما داد
۱۲
هم با سر زلف تو فرستیم دگربار
۱۳
از پیشگه وصل چو برخاست عراقی
۱۴
با تو دمکی خوش بنشستیم دگربار
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.