غزل شمارهٔ ۲۲۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ای یار، بیا و یاریی کن
۲
رنجه شو و غم‌گساریی کن
۳
آخر سگک در تو بودم
۴
یادم کن و حق‌گزاریی کن
۵
ای نیک، ز من همه بد آمد
۶
نیکی کن و بردباریی کن
۷
بر عاشق خود مگیر خرده
۸
ای دوست بزرگواریی کن
۹
ای دل، چو تو را فتاد این کار
۱۰
رو بر در یار زاریی کن
۱۱
ای بخت، بموی بر عراقی
۱۲
وی دیده، تو نیز یاریی کن