غزل شمارهٔ ۲۴۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
تا تو در حسن و جمال افزودهای
۲
دل ز دست عالمی بربودهای
۳
در جهان این شور و غوغا از چه خاست؟
۴
گر جمال خود به کس ننمودهای
۵
گوی در میدان حسن افگندهای
۶
نیکوان را چاکری فرمودهای
۷
پرده از چهره زمانی دور کن
۸
کافتابی را به گل اندودهای
۹
چون نباشم من سگ درگاه تو؟
۱۰
چون بدین نام خوشم بستودهای
۱۱
در جهان بیهوده میجستم تو را
۱۲
خود تو در جان عراقی بودهای