غزل شمارهٔ ۱۱
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ساقی از رطل گرانسنگی سبکدل کن مرا
۲
حلقهٔ بیرون این دنیای باطل کن مرا
۳
وادی سرگشتگی در من نفس نگذاشته است
۴
پای خواب آلودهٔ دامان منزل کن مرا
۵
رفته است از کار چون زلف تو دستم عمرهاست
۶
گه به دوش و گاه بر گردن حمایل کن مرا
۷
از برای امتحان چندی مرا دیوانه کن
۸
گر به از مجنون نباشم، باز عاقل کن مرا
۹
جای من خالی است در وحشت سرای آب و گل
۱۰
بعد ازین صائب سراغ از گوشهٔ دل کن مرا