غزل شمارهٔ ۹۰
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
ز خار زار تعلق کشیده دامان باش
۲
به هر چه میکشدت دل، ازان گریزان باش
۳
قد نهال خم از بار منت ثمرست
۴
ثمر قبول مکن، سرو این گلستان باش
۵
درین دو هفته که چون گل درین گلستانی
۶
گشادهرویتر از راز میپرستان باش
۷
تمیز نیک و بد روزگار کار تو نیست
۸
چو چشم آینه در خوب و زشت حیران باش
۹
کدام جامه به از پردهپوشی خلق است؟
۱۰
بپوش چشم خود از عیب خلق و عریان باش
۱۱
درون خانهٔ خود، هر گدا شهنشاهی است
۱۲
قدم برون منه از حد خویش، سلطان باش
۱۳
ز بلبلان خوشالحان این چمن صائب
۱۴
مرید زمزمهٔ حافظ خوشالحان باش