غزل شمارهٔ ۱۵۵
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
با حلقهٔ ارادت ساغر به گوش کن
۲
یا عاقلانه ترک در میفروش کن
۳
چون می درین دو هفته که محبوس این خمی
۴
سرجوش زندگانی خود صرف جوش کن
۵
بسیار نازک است سخنهای عاشقان
۶
بگذار گوش را و سرانجام هوش کن
۷
چون صبح، در پیالهٔ زرین آفتاب
۸
خونابه‌ای که می‌دهد ایام، نوش کن
۹
از روی تلخ توست چنین مرگ ناگوار
۱۰
این زهر را به جبههٔ واکرده نوش کن
۱۱
ساقی صبوح کرده ز میخانه می‌رسد
۱۲
صائب وداع صبر و دل و عقل و هوش کن