هاتف اصفهانی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۲۲

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
ای باده ز خون من به جامت
۲
این می به قدح بود مدامت
۳
خونم چو می ار کشی حلالت
۴
می بی من اگر خوری حرامت
۵
مرغان حرم در آشیان‌ها
۶
در آرزوی شکنج دامت
۷
بالای بلند خوش خرامان
۸
افتادهٔ شیوهٔ خرامت
۹
ماه فلکش ز چشم افتاد
۱۰
دید آنکه چو مه به طرف بامت
۱۱
نالم که برد بر تو نامم
۱۲
آن کس که ز من شنید نامت
۱۳
هر کس به غلامی تو نازد
۱۴
هاتف به غلامی غلامت

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.