غزل شمارهٔ ۳۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
گر آن گلبرگ خندان در گلستانی دمی خندد
۲
در آن گلشن گلی بر گلبن دیگر نمیخندد
۳
ز عشرت زان گریزانم که از غم گریم ایامی
۴
در این محفل به کام دل دمی گر بیغمی خندد
دانش و پژوهش این شعر
بررسینشده۰ ارتباط تأییدشده۰ پیشنویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.