غزل شمارهٔ ۴۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
از دل رودم یاد تو بیرون نه و هرگز
۲
لیلی رود از خاطر مجنون نه و هرگز
۳
با اهل وفا و هنر افزون شود و کم
۴
مهر تو و بیمهری گردون نه و هرگز
۵
از سرو و صنوبر بگذر سدره و طوبی
۶
مانند به آن قامت موزون نه و هرگز
۷
خون ریختیم ناحق و پرسی که مبادا
۸
دامان تو گیرند به این خون نه و هرگز
۹
در عشق بود غمزدهٔ بیش ز هاتف
۱۰
در حسن نگاری ز تو افزون نه و هرگز