هاتف اصفهانی · دیوان اشعار

غزل شمارهٔ ۵۹

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
مپرس ای گل ز من کز گلشن کویت چسان رفتم
۲
چو بلبل زین چمن با ناله و آه و فغان رفتم
۳
نبستم دل به مهر دیگران اما ز کوی تو
۴
ز بس نامهربانی دیدم ای نامهربان رفتم
۵
منم آن بلبل مهجور کز بیداد گلچینان
۶
به دل صد خار خار عشق گل از گلستان رفتم
۷
منم آن قمری نالان که از بس سنگ بیدادم
۸
زدند از هر طرف از باغت ای سرو روان رفتم
۹
به امیدی جوانی صرف عشقت کردم و آخر
۱۰
به پیری ناامید از کویت ای زیبا جوان رفتم
۱۱
ندیدم زان گل بی‌خار جز مهر و وفا اما
۱۲
ز باغ از جور گلچین و جفای باغبان رفتم
۱۳
سخن کوته ز جور آسمان هاتف به ناکامی
۱۴
ز یاران وطن دل کندم و از اصفهان رفتم

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.