غزل شمارهٔ ۶۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
گواهی دهد چهرهٔ زرد من
۲
که دردی بود بی‌دوا درد من
۳
شدم خاک اگر از جفایش مباد
۴
نشیند به دامان او گرد من
۵
به گلزاری من ای صبا چون رسی
۶
بگو با گل ناز پرورد من
۷
که گر یک نظر روی من بنگری
۸
ترحم کنی بر رخ زرد من
۹
وگر یک نفس آه من بشنوی
۱۰
جگر سوزدت از دم سرد من