شمارهٔ ۱۷
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
حیف از هدیه آن گل رعنا
۲
که پری چهره بود و حور سرشت
۳
حیف از آن تازه گل که بر شاخش
۴
دست گلچین روزگار نهشت
۵
از حریرش لباس بود آخر
۶
بسترش خاک گشت و بالین خشت
۷
رشتهٔ عمر آن یگانه گهر
۸
گردش چرخ بین چگونه برشت
۹
بود تا مزرع جهانش جای
۱۰
تخم خیرات جاودانی کشت
۱۱
همه نیکی گزید و نیکی کرد
۱۲
آری از خوب برنیاید زشت
۱۳
الغرض چون ازین جهان خراب
۱۴
سوی گلزار خلد رفت نوشت:
۱۵
هاتف خسته‌دل به تاریخش
۱۶
از جهان هدیه شد به سوی بهشت