شمارهٔ ۱۸
متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.
۱
دریغ و درد که دور سپهر فاطمه را
۲
به کام ریخت به ناکام شربت فرقت
۳
هزار حیف ازین مایهٔ عفاف که بود
۴
طراز قامت رعناش کسوت عصمت
۵
دل از متاع جهان کند از آن به آسانی
۶
که داشت دوش و برش زیب و زینت عفت
۷
ازین سرای پرآشوب، جان آگاهش
۸
ملول گشت و روان شد به خلوت جنت
۹
چو سوی بزم جنان شد ز بزم هم‌نفسان
۱۰
چه باکش از غم دوری و کربت و غربت
۱۱
غرض چو کرد ازین گلستان پرخس و خار
۱۲
به سوی گلشن جنت عزیمت و رحلت
۱۳
رقم زد از پی تاریخ رحلتش هاتف
۱۴
مکان فاطمه بادا به ساحت جنت