متن اصلی فارسی · بدون ترجمهٔ خودکاربازگشت به اثرآثار این شاعربررسی معنای ادبی ↓
حافظ · غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴

متن شعر در مرکز صفحه؛ ابزار پژوهش در صورت نیاز در دسترس است.

۱
گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب
۲
گفت در دنبال دل ره گم کند مسکین غریب
۳
گفتمش مگذر زمانی گفت معذورم بدار
۴
خانه پروردی چه تاب آرد غم چندین غریب
۵
خفته بر سنجاب شاهی نازنینی را چه غم
۶
گر ز خار و خاره سازد بستر و بالین غریب
۷
ای که در زنجیر زلفت جای چندین آشناست
۸
خوش فتاد آن خال مشکین بر رخ رنگین غریب
۹
می‌نماید عکس می در رنگ روی مه وشت
۱۰
همچو برگ ارغوان بر صفحه نسرین غریب
۱۱
بس غریب افتاده است آن مور خط گرد رخت
۱۲
گر چه نبود در نگارستان خط مشکین غریب
۱۳
گفتم ای شام غریبان طره شبرنگ تو
۱۴
در سحرگاهان حذر کن چون بنالد این غریب
۱۵
گفت حافظ آشنایان در مقام حیرتند
۱۶
دور نبود گر نشیند خسته و مسکین غریب
ارتباط‌ها، وضعیت بازبینی و جزئیات پژوهش این شعر

دانش و پژوهش این شعر

بررسی‌نشده
۰ ارتباط تأییدشده۰ پیش‌نویس۰ نیازمند تصمیم۰ موجودیت مرتبط
هنوز ارتباط پژوهشی برای این شعر ثبت نشده است.

از این شعر به پژوهش بروید

موضوع خود را وارد کنید؛ شاعر و اثرِ این شعر در محدوده باقی می‌مانند.